Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Φωνές ποιητών στο ΕΝΕΚΕΝ.






Πρόδρομος Μάρκογλου. Σε κρατούσα από το χέρι


Β΄ ΣΕ ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ


Σε κρατούσα από το χέρι,
σου ’λεγα για τα χρόνια τα σκοτεινά
        αυτά που εσύ δε γνώρισες,
για τα τραύματα που έλαβα εγώ και η γενιά μου,
πως μας κόψανε τα μέλη και τα πέταξαν στους σκύλους,
εσύ χαμογελούσες,
δίπλα ήταν η θάλασσα κι ο ήλιος του Σεπτέμβρη σκαρφάλωνε
        στα φωτεινά σου μαλλιά,
λίγο πιο πέρα τραγουδούσαν τα τρανζίστορ την κενότητα
        των ημερών,
τα αισθήματα είναι περιττά, είπες, σε τι μας χρησιμεύουν
κι η θάλασσα ήταν εκεί ήρεμη
κι ο ήλιος διέσχιζε τέθριππος τα μάτια σου,
κι εγώ σώπαινα νιώθοντας να βουλιάζουν μέσα μου τα λόγια,
να σωρεύονται ογκόλιθοι,
στο χάσμα το μεγάλο της γενιάς μου που πίστεψε,
της δικής σου γενιάς που χλεύασε.


Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Ευρώπη: Και τι η ποίηση μπορεί; Vlada Urosevic

Ένα χαρακτηριστικό κείμενο απάντηση στην «επικαιρότητα» από έναν σπουδαίο ποιητή τον Vlada Urosevic στο περιοδικό ΕΝΕΚΕΝ που κυκλοφορεί.


Απόδοση από την γαλλική: Γιώργος Γιαννόπουλος

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

ΘΥΣΙΑ, Ή Η ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΘΕΟΥ, Ιωάννα Πετρίδου


Η Ιωάννα Πετρίδου είναι αρχιτέκτων, ψυχαναλύτρια, μέλος της Φ.Ε.Β.Ε. Από τις εκδόσεις ΕΝΕΚΕΝ κυκλοφορεί το βιβλίο της Η ψυχαναλυτική απορία (Θεσσαλονίκη 2015).

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Λόγια θανάτου και αγάπης. Ομιλητές: Ζωή Χατζησταύρου, Άρης Στυλιανού. Εξηγητής-αναγνώστης Έκτωρ Καλούδης. Μουσική: Γιώργος Γούσιος.

















Λόγια θανάτου και αγάπης. Ομιλητές: Ζωή Χατζησταύρου, Άρης Στυλιανού. Εξηγητής-αναγνώστης Έκτωρ Καλούδης. Μουσική: Γιώργος Γούσιος. Καφέ Container, Θεσσαλονίκη. Φωτογραφίες: Γιώργος Ιωαννίδης. 15 Ιουνίου 2016.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Eρμής Μουρατίδης: Μνήμη δασκάλου










Παραλία Θεσσαλονίκης 10 Ιουνίου 2016. Στη μνήμη του Ερμή Μουρατίδη. Ομιλητές: Φόρης Πεταλίδης Καίτη Σαμαρά. Μουσική: Μιχάλης Καλιοντζίδης. Φωτογραφίες: Γιώργος Ιωαννίδης.

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Η αμείλικτη γραφή του Γιώργου Ιωαννίδη






Για τον φωτογράφο Γιώργο Ιωαννίδη η σκόνη της καθημερινότητας αποτελεί μια αφορμή για να καταγράψει τον τρόμο που ορίζει την ύπαρξή μας εκεί ακριβώς στο κενό όπου εκπνέει ο ασθμαίνων μας λόγος και ο μόχθος για το νόημα χάνεται στη φλυαρία της αναγκαιότητας και του άδηλου. Και μόνον τα βλέμματα, οι στάσεις των σωμάτων, η αμηχανία, οι σιωπές και τα ανομολόγητα αποκαθιστούν την τραγική στάση της ύπαρξης. Οι φωτογραφίες του Γιώργου Ιωαννίδη είναι αυτό το κάρβουνο που ξύνει καμμιά φορά το λούστρο της ματαιότητας.΄Η συντριβή στα πρόσωπα και τα σώματα που φωτογραφίζει ο Ιωαννιδης είναι η τσακισμένη αγάπη του στη λύσσα του ματιού.

Οι φωτογραφίες από την εκδήλωση την Τετάρτη 8 Ιουνίου 2016 στο καφέ Manifesto της Θεσσαλονίκης όπου παρουσιάστηκε το έργο του ποιητή Μανώλη Αλυγιζάκη που ζει στο Βανκούβερ του Καναδά.